Κεντρικού Οργανωτικού Γραμματέα
29ο ΠΑΓΚΥΠΡΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΠΕΟ
Συνάδελφοι/σσεςΜε προσήλωση σε αρχές, με ταξική ανάλυση και δράση, κατορθώνουμε στα 85 χρόνια της τιμημένης ιστορίας μας, να διεκδικούμε και να πετυχαίνουμε τους στόχους μας.
Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι χωρίς ισχυρή οργανωτική συγκρότηση, χωρίς την ύπαρξη ενός μαζικού και μαχητικού κινήματος, δεν υπάρχει στέρεο έδαφος για υλοποίηση των στόχων και των επιδιώξεων της ΠΕΟ. Όσο καλές και επεξεργασμένες θέσεις και αν έχουμε δεν είναι από μόνες τους που θα υλοποιηθούν.
Χρειάζεται επομένως να ενδιατρίψουμε στην σημασία της οργανωτικής δουλειάς.
Η δύναμη των εργαζομένων δεν βρίσκεται ούτε σε μεμονωμένες φωνές ούτε σε σπασμωδικές αντιδράσεις εκτόνωσης θυμού. Ούτε και πρέπει να αναμένουν καλύτερες μέρες από αυτόκλητους σωτήρες και από μηχανής θεούς. Η δύναμή μας βρίσκεται στην οργάνωση, στη συλλογικότητα, στην ταξική ενότητα και δράση.
Η οργανωτική δουλειά δεν είναι και δεν μπορεί να είναι μια λεπτομέρεια, μια παρένθεση στη δράσης μας, ούτε μια άχαρη “χαμαλοδουλειά”. ΄
Είναι η καρδιά και η ψυχή του κινήματος. Είναι ο τρόπος με τον οποίο η αγανάκτηση μετατρέπεται σε διεκδίκηση, ο φόβος μετατραπεί σε δύναμη, η μοιρολατρία και η οριζόντια απαξίωση να γίνει συλλογική δράση.
Ζούμε σε εποχή που η εργοδοσία, πολλές φορές με την ενθάρρυνση της εξουσίας, επιδιώκει το ξεδόντιασμα κάθε μορφής συλλογικής αντίστασης. Προωθούν τον ατομικισμό, το “ο καθένας μόνο του και ο θεός για όλους”, την ανασφάλεια. Προωθούν τον ταξικό και κοινωνικό κανιβαλισμό. Υποβάλλουν ότι εχθρός του εργαζόμενου που υπόκειται σε έντονη εκμετάλλευση δεν είναι ο εκμεταλλευτής του αλλά ο μετανάστης, ή αυτός που έχει καλύτερους όρους εργασίας. Εκεί που δεν υπάρχει οργάνωση κυριαρχούν ελαστικές σχέσεις, η απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων και η υπαμειβόμενη εργασία ιδιαίτερα νέων και μεταναστών.
Η οργανωτική δουλειά είναι αυτή που χτίζει την εμπιστοσύνη.
Αυτό πρακτικά σημαίνει να είμαστε παρόντες στο πεδίο.
Σημαίνει να καταγράφουμε ανοργάνωτους τόπους δουλειάς, να σχεδιάζουμε, να προετοιμάζουμε την οργάνωση τους.
Σημαίνει να εκλέγουμε τοπικές επιτροπές στους χώρους εργασίας, να αναδεικνύουμε νέα στελέχη, να μιλάμε καθημερινά με εργαζόμενους που ίσως δεν έχουν πάρει ποτέ μέρος σε συλλογική διαδικασία.
Οργανωτική δουλειά σημαίνει ο κάθε εργαζόμενος να καταλάβει ότι Συντεχνία δεν είναι “κάποιοι άλλοι”. Συντεχνία είμαστε εμείς.
Για ένα ταξικό συνδικάτο όπως η ΠΕΟ, η οργάνωση δεν είναι ουδέτερη διαδικασία. Δεν οργανώνουμε απλώς για να έχουμε μέλη.
Οργανώνουμε με στόχο να υπερασπιστούμε με επιτυχία τα συμφέροντα των μελών μας και ευρύτερα της εργατικής τάξης, αλλά και για να ανοίξουμε δρόμο για ευρύτερες κοινωνικές αλλαγές. Εξηγούμαι γιατί οι εργαζόμενοι ζουν χειρότερα, όταν συνδέουμε τα επιμέρους προβλήματα με τις συνολικότερες ταξικές πολιτικές και όταν δείχνουμε ότι οι λύσεις βρίσκονται στη οργανωμένη πάλη.
Κανένας εργαζόμενος δεν γεννιέται συνδικαλιστικό στέλεχος. Μέσα από την οργάνωση μαθαίνει, πώς να διεκδικεί, πώς να συμμετέχει, πώς να μην φοβάται. Χωρίς οργανωτική δουλειά, δεν υπάρχουν επιτυχίες και αν υπάρξουν είναι συγκυριακές και πρόσκαιρες.
Απεργίες, κινητοποιήσεις, δύσκολες διαπραγματεύσεις, όλα αυτά χρειάζονται προετοιμασία. Καμία μάχη δεν κερδίζεται αυθόρμητα.
Αν δεν έχουμε μετρήσει τις δυνάμεις μας, αν δεν έχουμε ενημερώσει τους συναδέλφους, αν δεν έχουμε εξηγήσει τον στόχο, τότε και η καλύτερη απόφαση θα παραμείνει στα χαρτιά.
Να δυναμώσουμε την παρουσία μας σε κάθε χώρο δουλειάς. Να μπούμε σε νέους ανοργάνωτους.
Να συζητήσουμε με κάθε συνάδελφο και συναδέλφισσα, με όσους διστάζουν.
Να αξιοποιήσουμε νέους τρόπους επικοινωνίας, ήδη το κάνουμε όπως γίνεται αναφορά στην έκθεση δράσης, χωρίς όμως να χάνουμε την άμεση επαφή.
Και πάνω απ’ όλα, να μην κουραστούμε. Η οργανωτική δουλειά είναι μαραθώνιος, δεν είναι αγώνας 100 μέτρων και δεν είναι ένα ακόμη καθήκον. Είναι η πεποίθηση ότι μπορούμε να αλλάξουμε τους συσχετισμούς, απέναντι στην εργοδοτική αυθαιρεσία, στην εξουσία που χτυπά δικαιώματα, στην προσπάθεια να σιγήσουν τη φωνή μας.
Συνάδελφοι/σσες
Τη περίοδο που ανασκοπούμε, δόθηκαν αποφασιστικοί αγώνες σε αρκετούς κλάδους, οι οποίοι είχαν αποτέλεσμα και έστειλαν το μήνυμα ότι η ΠΕΟ παραμένει στην πρώτη γραμμή του αγώνα για υπεράσπιση των κατακτήσεων της εργατικής τάξης. Δικαιώθηκε ο αγώνας που κράτησε 10 σχεδόν χρόνια των εργαζομένων στα προγράμματα του υπουργείου παιδείας που ήταν αγώνας ενάντια στην απορρύθμιση.
Ξεχώρισε ο πολυήμερος απεργιακός αγώνας στο κλάδο των μπετόν.
Σταθμός οι δύο ιστορικές παναπεργίες που έγιναν για την ΑΤΑ.
Πολύ σημαντική ήταν και η ευρύτερη κινηματική δραστηριότητα που αναπτύξαμε τη περίοδο που ανασκοπούμε, μέρος της οποίας αποτυπώθηκε στο φιλμάκι που προβλήθηκε στην έναρξη του συνεδρίου μας. Οργανώσαμε, συνδιοργανώσαμε ή συμμετείχαμε σε δεκάδες δράσεις και κινητοποιήσεις που οργάνωσε το λαϊκό κίνημα, το ΠΣΕ και άλλες οργανώσεις, για την ακρίβεια, τη στέγη, για αλληλεγγύη με τους αγωνιζόμενους λαούς της Παλαιστίνης της Κούβας και άλλους. Αγώνες για ισότητα, ενάντια σε κάθε μορφή διάκρισης, αντιφασιστικές, αντιρατσιστικές, δράσεις.
Συνεχίσαμε μαζί με τα ΤΚ συνδικάτα που από κοινού παλεύουμε μέσα από τις γραμμές της ΠΣΟ την πλούσια δραστηριότητα μας. Δίνουμε ζωή στη νεκρή ζώνη της Πρωτομαγιά, την 1η του Σεπτέμβρη, σε δράσεις της ΠΣΟ κλπ. Κρατούμε το όραμα της Ειρήνης και της Επανένωσης ζωντανό, στη βάση αρχών.
Όλη αυτή η πλούσια και πολυδιάστατη δραστηριότητα όχι μόνο δεν εμπόδισε την συνδικαλιστική μας δράση, αλλά την ενίσχυσε.
Συνάδελφοι/σσες
Μια τάση που παρουσιάζεται τα τελευταία χρόνια και συνδέεται ασφαλώς με τις ενέργειες των κυρίαρχων κύκλων, των κυβερνήσεων και της εργοδοσίας για απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, είναι η μείωση της συνδικαλιστικής πυκνότητας. Αν και αυτό αποτελεί παγκόσμιο και ευρωπαϊκό φαινόμενο, στην Κύπρο παραδοσιακά είχαμε ψηλό ποσοστό οργανωτικότητας που έφτασε μέχρι και το 80% περίπου με μέχρι την δεκαετία του 90. Σήμερα είναι κάτω απο 50%. Παρά την μείωση, συγκριτικά με άλλες χώρες είναι ψηλό ποσοστό. Η αντίφαση είναι ότι ενώ διατηρούμε ή και αυξάνουμε τα μέλη μας, αυξάνονται με μεγαλύτερους ρυθμούς οι ανοργάνωτοι. Η τεράστια μεγέθυνση της απασχόλησης και η μετατόπιση της σε νέες οικονομικές δραστηριότητες και όχι στους παραδοσιακούς κλάδους, όπως και η δραστική αλλαγή στη σύνθεση των εργαζομένων είναι η εξήγηση στο φαινόμενο.
Ψηλά στις προτεραιότητες της ΠΕΟ και των Συντεχνιών της, είναι η οργάνωση του γυναικείου εργατικού δυναμικού. Μεγάλος αριθμός γυναικών εργοδοτείται σε ανοργάνωτους κλάδους και με καθεστώς ευέλικτης και άτυπης μορφής απασχόλησης. Είναι φανερό ότι η αύξηση της συμμετοχής της γυναίκας στο συνδικαλιστικό κίνημα μπορεί και πρέπει να προέλθει από την οργάνωση των νέων κλάδων της οικονομίας, κυρίως του τομέα των υπηρεσιών.
Μεγαλύτερη αδυναμία παρουσιάζουμε στην οργάνωση νέων εργαζομένων. Αυτό έχει να κάνει κυρίως με το γεγονός ότι οι νέοι, που στην πλειοψηφία τους είναι απόφοιτοι τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, απορροφούνται σε κλάδους χωρίς συνδικαλιστική παράδοση. Από την άλλη όμως, δεν πρέπει να αγνοούμε και τυχόν δικές μας αδυναμίες στην προσέγγιση των νέων εργαζομένων.
Εδώ αναδεικνύεται ο σημαντικό ρόλος που αναλογεί στα εξειδικευμένα γραφεία μας των γυναικών εργατοϋπαλλήλων και της εργατικής νεολαίας. Γίνεται αρκετή δουλειά η οποία καταγράφεται στην Έκθεση Δράσης, ιδιαίτερα από το γραφείο γυναικών, αλλά και το γραφείο νεολαίας έχει αναβαθμίσει τη δράση του. Οι αποφάσεις που θα πάρουμε για το ρόλο των γραφείων επιβάλλεται να εφαρμοστούν και βεβαίως να αναβαθμιστεί και η στήριξη των Συντεχνιών στη δουλειά των γραφείων. Για να γίνει αυτό, θα πρέπει να εμπεδωθεί σ’ όλο το μηχανισμό η αντίληψη ότι η δουλειά των εξειδικευμένων γραφείων είναι μέρος της γενικότερης συνδικαλιστικής δράσης της ΠΕΟ, όπως είναι και οι συνεδριακές μας αποφάσεις.
Το ίδιο ισχύει και για την ΕΚΥΣΥ που έχει καθιερωθεί μέσα από την δράση της, σαν η ουσιαστική έκφραση των Συνταξιούχων της Κύπρου. Κέρδισε την καθολική εκτίμηση όχι μόνο των απόμαχων της δουλειάς, αλλά και ευρύτερα της κοινωνίας. Τα τελευταία χρόνια ωστόσο άλλαξαν οι συνθήκες. Αποφασίσαμε να αλλάξει το μοντέλο λειτουργίας και να στηριχθούμε περισσότερο σε εθελοντές. Η διαμόρφωση μηχανισμού και τρόπου δουλειάς που ήδη υλοποιούμε, χρειάζεται τη στήριξη των Τ.Σ και ευρύτερα του κινήματος και ήδη φαίνεται ότι θα επαναφέρει την ΕΚΥΣΥ σε πορεία ανασυγκρότησης και ανάπτυξης.
Τέλος, μια άλλη καθοριστική παράμετρος είναι η ανάγνωση και η αντιμετώπιση των πραγματικοτήτων που διαμορφώθηκαν στη σύνθεση της Κυπριακής εργατικής τάξης. Σε βασικούς κλάδους της οικονομίας, κλάδους με παραδοσιακά ψηλή συνδικαλιστική πυκνότητα, όπως πχ η ξενοδοχειακή βιομηχανία και οι κατασκευές, η μη Κύπριοι εργαζόμενοι φτάνουν ή και ξεπερνούν το 50%. Συνεπώς η συνεχής προσπάθεια για οργάνωση και ένταξη τους στα Συνδικάτα, πρέπει να εντατικοποιηθεί. Στοχευμένα, με πρόγραμμα, η κάθε Συντεχνία να αφιερώσει περισσότερο χρόνο προς αυτή την κατεύθυνση.
Συνολικά πέραν από 30% των μελών μας είναι μη κύπριοι. Η συμμετοχή τους σε απεργίες και κινητοποιήσεις που είχαμε ήταν σε ικανοποιητικά επίπεδα. Αυτό είναι μεν θετικό, αλλά υπάρχουν ακόμα μεγάλα περιθώρια στην οργάνωση και ένταξη τους στην καθημερινή δράση του Συνδικαλιστικού Κινήματος.
Συναδέλφισες/φοι
Τα αποτελέσματα που είχαμε στην υπό ανασκόπηση περίοδο, επιβεβαίωσαν ότι είμαστε σε συνεχή ανοδική πορεία.
Στους βασικούς οργανωτικούς τομείς του πλάνου, που είναι η οργάνωση νέων μελών, των νέων επιχειρήσεων, οι συνδρομές και τα μέλη, αποδεικνύουν τα πιο πάνω αφού:
(α) Στην είσπραξη των συνδρομών, την περίοδο που ανασκοπούμε, έχουμε μια σημαντική αύξηση που πλησιάζει το 40% ή σε ποσά το 2024 εισπράξαμε 973,356 περισσότερα σε σχέση με το 2021 (δεν κάνουμε σύγκριση με το 2020 αφού υπήρχαν τότε οι επιπτώσεις από την πανδημία). Η αύξηση κατανέμεται σχεδόν ομοιόμορφα κατά την υπό ανασκόπηση περίοδο γεγονός που τεκμηριώνει τη συνεχή ανοδική πορεία.
Οι συνδρομές είναι το βασικότερο έσοδο στους προϋπολογισμούς μας. Η κάλυψη και υπερκάλυψη που είχαμε κατά την περίοδο που ανασκοπούμε συνέβαλε στην απρόσκοπτη λειτουργία των μηχανισμών μας.
(β) Στην οργάνωση Νέων Επιχειρήσεων, στα τέσσερα χρόνια που ανασκοπούμε, οργανώσαμε 713 έναντι 707. Ενώ δεν είναι ευκαταφρόνητος ο αριθμός εντούτοις είναι φανερό ότι η αδυναμία μας εντοπίζεται στο γεγονός ότι λίγες από αυτές είναι μεγάλες επιχειρήσεις. Παρά τις προσπάθειες που έγιναν, παρά τις αποφάσεις που πήραμε, είναι φανερό ότι χρειάζεται πιο αποφασιστική προσπάθεια.
(γ) Εγγράψαμε αυτά τα τέσσερα χρόνια 25801 νέα μέλη. Η πλειοψηφία τους προέρχεται μέσα από τις ήδη οργανωμένες επιχειρήσεις. Αυτό είναι μεν θετικό, αλλά όχι αρκετό. Είναι για αυτό που ξανατονίζουμε την σημασία της οργάνωσης νέων επιχειρήσεων.
Έχουμε σημαντικές επιτυχίες πάνω στις οποίες μπορούμε να στηριχθούμε και να συνδέσουμε άρρηκτα την περαιτέρω οργανωτική ανάπτυξη του κινήματος με αυτές.
Πολλά θα εξαρτηθούν από την δική μας δράση και αντίδραση.
Να αναζητήσουμε την ποιότητα στην επαφή μας με τον κόσμο. Να μην επιτρέψουμε οι δυσκολίες να μας καταβάλουν. Να υπερβάλουμε εαυτούς, να εργαστούμε με αυταπάρνηση. Να υπερβούμε τυχόν φαινόμενα μειωμένης αυτοπεποίθησης, μεμψιμοιρίας, κούρασης, αναβλητικότητας.
Να υλοποιούμε τις αποφάσεις που συλλογικά λαμβάνουμε.
Να συνεχίζουμε να ξεχωρίζουμε για την διεκδικότητα μας, τον ταξικό μας προσανατολισμό, την διεθνιστική μας αντίληψη.
Η λειτουργία των μηχανισμών, η κριτική και αυτοκριτική, ο δημιουργικός έλεγχος, η πειθαρχεία, είναι στοιχεία που πρέπει να ενισχύσουμε και να αναπτύξουμε περαιτέρω.
Οι συνθήκες που επικρατούν μπορεί να φαντάζουν και να είναι δύσκολες, από την άλλη όμως είναι συνθήκες που εντείνουν την ανάγκη των εργαζομένων για οργάνωση και συνδικαλιστική προστασία και είναι εδώ που αναδεικνύεται ο δικός μας ρόλος.
Σε αυτή την πορεία παρουσιάσαμε και αδυναμίες, τις οποίες προσπαθούμε και θα συνεχίσουμε να προσπαθούμε, να βελτιώνουμε. Για παράδειγμα, η επαφή μας με τους τόπους κατοικίας, παρά τις αποφάσεις δεν έφτασε ακόμη στο επιθυμητό επίπεδο. Οι αδυναμίες μας, δεν θα μπορούσαν σε καμιά περίπτωση να μειώσουν τα αποτελέσματα που είχαμε σε αυτά τα τέσσερα χρόνια.
Συνάδελφοι/σσες
Έχουμε όλες τις προϋποθέσεις, αν εργαστούμε σκληρά, στοχευμένα, με σεβασμό στις αποφάσεις που σήμερα θα πάρουμε, σε 4 χρόνια, στο επόμενο μας Συνέδριο, όταν θα κάνουμε τον απολογισμό μας να αισθανόμαστε περήφανοι, να έχουμε ήσυχη την συνείδηση μας ότι κάναμε ότι μπορούσαμε για να υπηρετήσουμε την υπόθεση της τάξη μας.
Κλείνοντας, νοιώθω την ανάγκη να πω το εξής.
Δεχόμαστε μεγάλη επίθεση. Ας μην την υποτιμούμε. Αμυνθήκαμε οργανωμένα όταν έπρεπε. Κτίσαμε τις προϋποθέσεις και περάσαμε αποτελεσματικά στην αντεπίθεση. Είχαμε αρκετές και σημαντικές επιτυχίες. Ασφαλώς όμως έγιναν και λάθη. Μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να μην είμαστε τόσο αποφασιστικοί όσο έπρεπε.
Είναι θεμιτό, λαμβάνοντας υπόψη και την παραπληροφόρηση που κυριαρχεί στην δημόσια σφαίρα, να υπάρχει σε μερίδα του κόσμου μας, των μελών μας και απογοήτευση.
Αυτούς όμως που πραγματικά έχουμε απογοητεύσει είναι όσους θεώρησαν ότι μας ξεδόντιασαν, μας έκαναν ασπόνδυλους, εξουδετέρωσαν την ικανότητα μας να διεκδικούμε, να παλεύουμε και να κερδίζουμε!
Έχουμε ένδοξο παρελθόν. Έχουμε δυναμικό παρόν. Έχουμε ελπιδοφόρο μέλλον! Ενωμένοι, συσπειρωμένοι, σαν μια γροθιά , με πλήρη συναίσθηση του ιστορικού μας ρόλου.
Προχωρούμε υλοποιώντας το σύνθημα του συνεδρίου μας. ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΟΙΚΟΔΟΜΟΥΜΕ ΤΟ ΑΥΡΙΟ – ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
