Του Πιερή Πιερή,
Υπεύθυνος Γραφείου Διεθνών Σχέσεων ΠΕΟ
Εδώ και σχεδόν δύο χρόνια, παρακολουθούμε στις οθόνες μας τα φρικτά εγκλήματα που διαπράττει το κράτος του Ισραήλ σε βάρος του Παλαιστινιακού λαού.
Παλαιστίνιοι πέφτουν νεκροί ενώ περιμένουν στην ουρά για λίγο αλεύρι, παιδιά λιμοκτονούν, εργαζόμενοι γιατροί, νοσηλευτές και δημοσιογράφοι εκτελούνται κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου και των ανθρωπίνων αξιών. Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, εμπειρογνώμονες και οργανισμοί του ΟΗΕ, όπως και κορυφαίες ανθρωπιστικές οργανώσεις, μιλούν πλέον ανοιχτά για γενοκτονία και για λιμό που προκαλείται σκόπιμα.
Δεν πρόκειται μόνο για φωνές από το εξωτερικό καθώς αρκετές Ισραηλινές Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις τεκμηριώνουν τα ίδια ευρήματα.
Σύμφωνα με στοιχεία της διαδικτυακής πλατφόρμας τεκμηρίωσης «The daily file» περισσότεροι από 60.000 Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί από την έναρξη της πολεμικής σύγκρουσης στις 7 Οκτωβρίου 2023. Παράλληλα, 11.000 άνθρωποι παραμένουν αγνοούμενοι, ενώ 42.301 παιδιά έχουν μείνει ορφανά, έχοντας χάσει τον έναν ή και τους δύο γονείς.
Η κατάσταση των παιδιών είναι ιδιαιτέρως τραγική. Σύμφωνα με την UNICEF, κατά μέσο όρο 28 παιδιά πεθαίνουν κάθε μέρα, είτε λόγω βομβαρδισμών, είτε εξαιτίας ασθενειών και ασιτίας.
Το σύστημα υγείας της Γάζας έχει καταρρεύσει. Από τα 36 νοσοκομεία στη Λωρίδα, 33 έχουν πληγεί σοβαρά, ενώ μόλις 18 λειτουργούν μερικώς. Πεντακόσιοι γιατροί και νοσηλευτές έχουν δολοφονηθεί ή συλλληφθεί από τον ισραηλινό στρατό και υποστεί άγρια βασανιστήρια μέχρι θανάτου.
Η κατάσταση με την πρόσβαση σε τροφή επιδεινώνεται δραματικά καθώς 1 στα 5 παιδιά υποφέρει από σοβαρό υποσιτισμό (ήδη δεκάδες παιδιά έχουν πεθάνει από πείνα και αφυδάτωση) ενώ το 81% των οικογενειών αντιμετωπίζει έλλειψη τροφίμων.
Η καταστροφή μονάδων αφαλάτωσης και η ρύπανση των υπόγειων υδάτων καθιστούν την πρόσβαση σε πόσιμο νερό εξαιρετικά δύσκολη το 96% των οικογενειών βιώνει μέτρια έως σοβαρή έλλειψη καθαρού νερού αυξάνοντας τον κίνδυνο γαστρεντερικών λοιμώξεων.
Ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO) προειδοποιεί ότι η Γάζα βρίσκεται στα πρόθυρα γενικευμένου λιμού γιατί έχει αποκλειστεί η πρόσβαση στα τρόφιμα και μόνο το 1,5% της γεωργικής γης παραμένει καλλιεργήσιμο.
Όταν η ισραηλινή κυβέρνηση παρέδωσε τη διανομή της ανθρωπιστικής βοήθειας σε ιδιωτική εταιρεία παραγκωνίζοντας τον ΟΗΕ, χιλιάδες Παλαιστίνιοι που απεγνωσμένα έτρεξαν για να παραλάβουν τρόφιμα τραυματίστηκαν ή σκοτώθηκαν εν ψυχρώ από ισραηλινούς στρατιώτες ή από το προσωπικό της εταιρείας.
Η πρωτοβουλία ορισμένων ευρωπαϊκών χωρών για ρίψη τροφίμων από αέρος πέραν από ανεπαρκής (ο ΟΗΕ εκτιμά η Γάζα χρειάζεται 600 έως 800 φορτηγά βοήθειας ημερησίως), αποτελεί υποκρισία.
Την ώρα που οι εικόνες φρίκης τόσο στη Γάζα αλλά και στην Δυτική Όχθη δεν αφήνουν περιθώρια αμφιβολίας η επίσημη διεθνής κοινότητα μοιάζει παραλυμένη. Η Ευρωπαϊκή Ένωση μετά από μια περίοδο αδράνειας και ανοχής προς τα εγκλήματα που έχει διαπράξει το κράτος του Ισραήλ, πρόσφατα αναγκάστηκε να κριτικάρει την απάνθρωπη συμπεριφορά του Ισραήλ. Κάποιες χώρες, έστω και με τραγική καθυστέρηση έχουν δηλώσει την πρόθεση τους να αναγνωρίσουν το κράτος της Παλαιστίνης. Απούσα από την συζήτηση η κυπριακή κυβέρνηση που επιλέγει την ουδετερότητα και αποφεύγει να καταδικάσει ρητά την γενοκτονία και τα εγκλήματα πολέμου του Ισραήλ σε βάρος των Παλαιστινίων.
Η κατάσταση στη Γάζα εξελίσσεται σε μία από τις σοβαρότερες γενοκτονίες της σύγχρονης εποχής και η απόφαση της κυβέρνησης Νετανιάχου να προχωρήσει στην πλήρη στρατιωτική κατάληψη της Λωρίδας της Γάζας προμηνύει μαζικές απώλειες ζωών και ακόμη βαθύτερη ανθρωπιστική κρίση. Είναι φανερό ότι για την ισραηλινή ηγεσία δεν είναι προτεραιότητα ούτε η διάσωση των Ισραηλινών ομήρων ούτε η καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Αντίθετα με την συνεχιζόμενη γενοκτονία και την χρήση του λιμού ως όπλο πολέμου σε βάρος των Παλαιστινίων επιδιώκει την πλήρη εξόντωσης τους με στόχο την επέκταση της ισραηλινής κατοχής και των εποικισμών, κατά παράβαση των σχετικά ψηφισμάτων του ΟΗΕ και ακυρώνοντας κάθε προοπτική για λύση δύο κρατών.
Μπροστά στο δράμα ενός ολόκληρου λαού, στο θρήνο των παιδιών που χάνουν τους γονείς τους, των μανάδων που δεν έχουν που να θάψουν τους νεκρούς τους, η σιωπή δεν είναι ουδετερότητα — είναι συνενοχή, κι ας μη λέμε μετά ότι δεν ξέραμε.