Γενικής Γραμματέας ΠΕΟ
Στην εκδήλωση του Τμήματος Γυναικών ΠΕΟ και της ΠΟΓΟ
Για την Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας
Λευκωσία, 8 Μαρτίου 2026
95 Χρόνια από την πρώτη φορά που τιμήθηκε στη Κύπρο η 8η του Μάρτη, Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας. 95 χρόνια από την στιγμή που οι γυναίκες της Ένωσης Εργαζομένων Γυναικών με την καθοδήγηση των πρωτοπόρων Κομμουνιστών τόλμησαν να μιλήσουν για το αθέατο μισό του ουρανού της Κύπρου. Τις γυναίκες της εργατικής τάξης. Να πουν ότι έχουν δικαίωμα, στην εργασία, ότι η εργασία δεν είναι ντροπή, να διεκδικήσουν τα δικαιώματα των ράφτενων, των κεντητριών, των παραδουλεύτρων.
Ο σπόρος και η παρακαταθήκη που άφησαν αυτές οι γυναίκες ξεπέρασε τα στενά όρια εκείνου του μικρού δωματίου στο Βαρώσι. Γιατί είναι στην δική τους διορατικότητα, στον ριζοσπαστισμό και επιμονή τους που θεμελιώθηκε η αντίληψη της αριστεράς, του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος της ΠΕΟ, του γυναικείου κινήματος της ΠΟΓΟ για την ισότητα ανδρών και γυναικών ως βασικό συστατικό της κοσμοθεωρίας, των διεκδικήσεων μας, του DNA μας.
Η υπόμνηση αυτή δεν γίνεται για μουσειακούς, ιστορικούς λόγους αλλά περισσότερο για λόγους δέσμευσης και αγωνιστικής αφύπνισης. Γιατί η ισότητα θέλει κόπο, θέλει να την πιστεύεις, θέλει να την ποτίζεις με έργα και ενέργειες.
Στις ταραγμένες μέρες μας η ισότητα προϋποθέτει πρώτα από όλα ειρήνη. Απαιτεί σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή.
Ζούμε στην εποχή που οι ΗΠΑ υπό την διακυβέρνηση Τράμπ με την ανοχή της Ε.Ε. και σε απόλυτη συνεργασία με το γενοκτόνο Νετανιάχου ανατρέπει κάθε αρχή και αξία πάνω στην οποία κτίστηκαν οι διεθνείς σχέσεις μετά το Β Παγκόσμιο Πόλεμο. Αφήνουν ένα ολόκληρο λαό, παιδιά και γυναίκες να λιμοκτονούν στη Γάζα και επιβάλλουν ειρήνη κατά που εξυπηρετεί τα συμφέροντα τους. Απαγάγουν τον εκλεγμένο Πρόεδρο της Βενεζουέλας γιατί δεν εξυπηρετεί την απαίτηση τους να τους παραδώσει τον πετρελαϊκό πλούτο της χώρας του. Στραγγαλίζουν το λαό της Κούβας στερώντας του το πετρέλαιο, το φαγητό, τα φάρμακα γιατί δεν συμφωνούν με τις επιλογές του. Επιτίθενται χωρίς καμία εξουσιοδότηση μαζί με το Ισραήλ στο Ιράν ξεκινώντας ένα πόλεμο που εξελίσσεται σε περιφερειακή σύγκρουση με απρόβλεπτες συνέπειες για το λαό και τα κράτη της περιοχής μας. Μια σύγκρουση που δεν αφήνει ανεπηρέαστο τον τόπο μας μετά τις επιθέσεις στις Βρετανικές βάσεις Ακρωτηρίου.
Τα γεγονότα αυτά επιβεβαιώνουν πόσο αναγκαία επίκαιρη και διαχρονική είναι η απαίτηση μας για απομάκρυνση των βάσεων από την Κύπρο. Πόσο σωστή είναι η θέση μας για εξωτερική πολιτική που να μην προσδένει την Κύπρο στο άρμα των ΗΠΑ και του Ισραήλ αλλά να έχει ως πυξίδα και αφετηρία τον σεβασμό στις αρχές του διεθνούς Δικαίου.
Αυτός ο επικίνδυνος πόλεμος πρέπει να σταματήσει. Το διεθνές δίκαιο πρέπει να γίνει σεβαστό ο Ιρανικός λαός είναι ο μόνος που έχει το δικαίωμα να αποφασίσει ελεύθερα και δημοκρατικά για το μέλλον του.
Παγκόσμια μέρα της Γυναίκας με την Κύπρο στην τελευταία θέση της Ευρώπης στον δείκτη ισότητας και μάλιστα όπως υποδεικνύει η έκθεση του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου για την Ισότητα των φύλων μεγαλώνει η απόσταση της Κύπρου από το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στο σύνολο των χαμηλόμισθων οι γυναίκες είναι η πλειοψηφία, η οικονομική κατάσταση των γυναικών έχει επιδεινωθεί από το 2020 μέχρι το 2025 και παράλληλα η Κύπρος καταγράφει ένα από τα ψηλότερα ποσοστά όπου οι γυναίκες ασχολούνται σχεδόν κατά αποκλειστικότητα με το σπίτι, το μεγάλωμα των παιδιών και την φροντίδα των ηλικιωμένων.
Ακούμε καθημερινά την κυβέρνηση να διαφημίζει την Κύπρο που αλλάζει, ακούμε καθημερινά πανηγυρισμούς για τα καλά οικονομικά αποτελέσματα όμως τα πιο πάνω στοιχεία επιβεβαιώνουν ότι η ανάπτυξη τους αφήνει πίσω ενώ μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας.
Για να ξεκολλήσουμε από τον πάτο πρώτα και κύρια οφείλουμε να δώσουμε αξιοπρεπή και επαρκή ανταμοιβή στην εργασία των γυναικών
Κατώτατος μισθός που να ανταποκρίνεται στο σημερινό κόστος διαβίωσης, Κατοχύρωση του 38ώρου για όλους όσους αμείβονται με τον κατώτατο μισθό. Κατάργηση των εξαιρέσεων που σήμερα υπάρχουν στο διάταγμα. Μέτρα που να στηρίζουν τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας και να αναγνωρίζουν τα μίνιμουμ πρόσληψης των Σ.Σ.Ε. ως υποχρεωτικά για τους τομείς που αυτά καλύπτουν. Το νομοσχέδιο που ετοίμασε η κυβέρνηση για εφαρμογή της οδηγίας της Ε.Ε. για επαρκείς μισθούς αυτή τη βασική αρχή δεν την υιοθετεί.
Η ΠΕΟ θα συνεχίσει να διεκδικεί μέσα από τις Σ.Σ.Ε μεγαλύτερες μισθολογικές αυξήσεις για τις χαμηλές κλίμακες με στόχο να σμικρυνθεί το μισθολογικό χάσμα.
Για να ξεκολλήσουμε από τον πάτο οφείλουμε να εισάξουμε πολιτικές που να ελαφρύνουν το βάρος που σήμερα σηκώνουν οι γυναίκες της Κύπρου ιδιαίτερα οι νέες μητέρες στην προσπάθεια συνδυασμού της εργασίας και οικογένειας.
Αύξηση της άδειας μητρότητας, πλήρης κάλυψη του μισθού στις περιόδους μητρότητας, γονικής άδειας και της άδειας πατρότητας.
Δημιουργία κοινωνικών υποδομών φροντίδας παιδιών και ηλικιωμένων από το κράτος και την τοπική αυτοδιοίκηση. Ριζική αναθεώρηση των εισοδηματικών κριτηρίων και του ποσού για τα επιδόματα τέκνων, μονογονιών και για την φοιτητική χορηγία. Επαρκείς μηχανισμούς ελέγχου για να μην μένουν οι νόμοι στα χαρτιά.
Για να ξεκολλήσουμε από το πάτο οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε το χάσμα συντάξεων μεταξύ ανδρών και γυναικών που είναι στο 29%. Για την ΠΕΟ η διασφάλιση επαρκούς εισοδήματος για όλους, άνδρες και γυναίκες μετά την συνταξιοδότηση, είναι ένα από τα πιο βασικά ζητήματα της συζήτησης για την συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση όπως και η επίλυση με δίκαιο και ολοκληρωμένο τρόπο της μείωσης του 12%, της παραχώρησης σύνταξης χηρείας σε όλους τους άνδρες, η διευθέτηση του χρέους του κράτους προς το ΤΚΑ και η σωστή αξιοποίηση των αποθεμάτων του.
Για όλα αυτά τα ζητήματα η ΠΕΟ θα συνεχίσει να δίνει τις μάχες της. Μάχες για τις γυναίκες, για την αξιοπρέπεια στην εργασία και στην κοινωνία.
Σε αυτή την πορεία συμπαραστάτης και συνοδοιπόρος ήταν και συνεχίζει να είναι το ΑΚΕΛ. Ξεκινώντας από το Κ.Κ.Κ. το 1926 πριν από 100 χρόνια περνώντας από τις Ενώσεις Εργαζομένων Γυναικών, αργότερα τη δημιουργία του ΑΚΕΛ μέχρι και τις μέρες μας, το ΑΚΕΛ έδωσε μάχες μέσα στην κοινωνία και στη Βουλή με τις γυναίκες για ισότητα, για την καταπολέμηση των διακρίσεων, για να αλλάξουν στάσεις και αντιλήψεις.
Οι εργαζόμενες γυναίκες ξέρουν. Ξέρουν ποια παράταξη αντιτάχθηκε στο απάνθρωπο 7ημερο στα καταστήματα. Ξέρουν ποια πολιτική δύναμη στέκεται ανάχωμα στις αντιλήψεις που αντιμετωπίζουν τις γυναίκες ως μηχανή αναπαραγωγής και θέλουν να τες στείλουν πίσω στη κουζίνα. Ξέρουν ποια είναι η δύναμη που βάδισε μαζί τους στον αγώνα για δικαίωμα ψήφου, για εκσυγχρονισμό του οικογενειακού δικαίου, για κοινωνική ασφάλιση όχι από ανάγκη εκλογική αλλά από μια βαθιά πεποίθηση ότι κοινωνία που αφήνει πίσω το μισό πληθυσμό ποτέ δεν μπορεί να λέγεται δίκαια.
Συνεχίζουμε μαζί για όλα όσα δικαιούνται οι γυναίκες της Κύπρου για την ειρήνη για επανένωση της Κύπρου για να σπάσουμε κάθε αλυσίδα που μας κρατά μακριά από την ισότητα για μια κοινωνία δίκαιη και ανθρώπινη.




