Γενικής Γραμματέας ΠΕΟ, Σωτηρούλας Χαραλάμπους
στη Διεθνή Συνάντηση: «Stand up against the wars and militarization – Stand up for social justice and workers’ rights»,
στα πλαίσια της παρουσίας διεθνών αντιπροσωπειών στο
29ο Συνέδριο ΠΕΟ
3 Δεκεμβρίου 2025
Αγαπητές Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
Εκ μέρους της Παγκύπριας Εργατικής Ομοσπονδίας ΠΕΟ, σας καλωσορίζω θερμά στη διεθνή συνάντηση που πραγματοποιούμε στα πλαίσια του 29ου Συνεδρίου μας. Ευχαριστούμε όλες και όλους τους εκπροσώπους από το εξωτερικό που βρίσκονται σήμερα μαζί μας, φέρνοντας την αλληλεγγύη, την εμπειρία και το αγωνιστικό πνεύμα του διεθνούς ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος. Η παρουσία σας στο Συνέδριό μας, αλλά και η συμμετοχή σας στη σημερινή διεθνή συνάντηση, αποδεικνύει έμπρακτα την αλληλεγγύη μεταξύ των οργανώσεων μας, ανεξαρτήτως του σε ποια γωνιά του πλανήτη αγωνίζονται οι λαοί μας.
Η απόφαση για τη διοργάνωση της διεθνούς συνάντησης, δεν ήταν καθόλου τυχαία. Έχουμε τη βαθιά πεποίθηση ότι μέσω τέτοιων δραστηριοτήτων, μας δίνεται η ευκαιρία να ανταλλάσσουμε απόψεις, να αξιολογούμε τακτικές, να μοιραζόμαστε εμπειρίες και, σε ορισμένες περιπτώσεις, να υιοθετούμε διαλεκτικά, στοιχεία από το έργο των αδελφών οργανώσεων μας που θα μπορούσαν να συμβάλουν στη βελτίωση και του δικού μας έργου.
Η επιλογή του θέματος της σημερινής συνάντησης, «Να αντισταθούμε στους πολέμους και στη στρατιωτικοποίηση – Να υπερασπιστούμε την κοινωνική δικαιοσύνη και τα δικαιώματα των εργαζομένων». Αντανακλά τη σκληρή πραγματικότητα που ζούμε: μια περίοδο οξυμένων γεωπολιτικών ανταγωνισμών, ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, πολέμων και βαθιάς κοινωνικής και εργασιακής ανασφάλειας, που πλήττει τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα.
Η στρατιωτικοποίηση του πλανήτη, και κατά συνέπεια της παραγωγής, των δαπανών και των διεθνών σχέσεων, αποτελεί ένα παγκόσμιο φαινόμενο με ταξικό πρόσημο.
Με βάση στοιχεία που παραθέτει ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, και διεθνή Ινστιτούτα, η αύξηση των στρατιωτικών δαπανών κατά την τελευταία πενταετία, έχει ξεπεράσει ιστορικά ρεκόρ.
Οι παγκόσμιες στρατιωτικές δαπάνες του 2024 έφτασαν τα 2,718 τρισεκατομμύρια δολάρια, μια αύξηση 9,4% σε σχέση με το 2023, τη μεγαλύτερη δηλαδή αύξηση από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Από το 2015 μέχρι σήμερα, η αύξηση φτάνει το 37%. Η παγκόσμια «στρατιωτική επιβάρυνση» ανέρχεται στο 2,5% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Οι δαπάνες ανά κάτοικο παγκοσμίως ανέρχονται πλέον στα 334 δολάρια, το υψηλότερο επίπεδο από το 1990.
Οι ΗΠΑ διατηρούν την πρώτη θέση, επιβάλλοντας ταυτόχρονα στους συμμάχους τους στο ΝΑΤΟ τη δέσμευση για στρατιωτικές δαπάνες ύψους 2% του ΑΕΠ. Αντίστοιχα, η Ευρωπαϊκή Ένωση ενισχύει τη στρατιωτική της συνεργασία με το ΝΑΤΟ, και αναπτύσσει νέους μηχανισμούς στρατιωτικής δράσης, ενώ προωθεί τη μόνιμη διαρθρωμένη συνεργασία PESCO, στην οποία συμμετέχει και η Κυπριακή Δημοκρατία.
Στο όνομα της ενίσχυσης της στρατιωτικής βιομηχανίας τα θεσμικά όργανα της Ε.Ε. φτάνουν στο σημείο να προωθούν παράκαμψη οδηγιών που άπτονται εργασιακών δικαιωμάτων.
Αυτοί οι αριθμοί δεν είναι ουδέτεροι. Συνεπάγονται λιγότερα χρήματα για υγεία, παιδεία, κοινωνικές υπηρεσίες, κατοικία, μισθούς και συντάξεις. Αντανακλούν την προτεραιότητα του συστήματος και των κυβερνήσεων που το υπηρετούν: πρώτα τα όπλα, μετά ο άνθρωπος.
Για εμάς είναι ξεκάθαρο: Οι πόλεμοι και η στρατιωτικοποίηση καταστρέφουν ζωές και δικαιώματα. Οι συνέπειες της στρατιωτικοποίησης, των πολέμων, δεν περιορίζονται στο πεδίο των μαχών. Διαλύουν παραγωγικές δομές, προκαλούν ανεργία και προσφυγιά, εντείνουν την εκμετάλλευση, υπονομεύουν δημοκρατικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες, βαθαίνουν τις κοινωνικές ανισότητες.
Στην καρδιά της Ευρώπης, ο πόλεμος ανάμεσα στη Ρωσία και την Ουκρανία συνεχίζεται για τρίτη χρονιά, με ανυπολόγιστες ανθρώπινες και οικονομικές συνέπειες. Οι κυρώσεις, η ενεργειακή κρίση, οι αυξήσεις στις τιμές βασικών αγαθών, πάντα έχοντας ως άλλοθι το ουκρανικό ζήτημα, έχουν επιβαρύνει δραματικά το βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων σε όλη την ΕΕ.
Στη μαρτυρική γειτονική μας Παλαιστίνη, εξελίσσεται από το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ μια γενοκτονία. Χιλιάδες άμαχοι, κυρίως γυναίκες και παιδιά, δολοφονούνται με τη στήριξη και την ανοχή των ΗΠΑ, της ΕΕ και των συμμάχων τους. Η συμφωνία για τερματισμό των πολεμικών επιχειρήσεων στην Γάζα είναι εύθραυστη αφού καθημερινά το Ισραήλ συνεχίζει να βομβαρδίζει και να επιτίθεται σε αμάχους και παρεμβάλλει εμπόδια στην έλευση ανθρωπιστικής βοήθειας.
Μόνιμη και σταθερή ειρήνη στην Μέση Ανατολή μπορεί να υπάρξει μόνο με την υλοποίηση των αποφάσεων του ΟΗΕ για δημιουργία ανεξάρτητου Παλαιστινιακού κράτους στα σύνορα του 1967 με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ.
Ο κίνδυνος γενικευμένης ανάφλεξης στη Μέση Ανατολή, ο κίνδυνος μιας πυρηνικής σύγκρουσης στην Ασία ή αλλού, είναι πιο ορατός από ποτέ.
Αγαπητοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες,
Οι εργαζόμενοι δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν από τους πολέμους. Έχουν μόνο να χάσουν: ζωές, δικαιώματα, κοινωνικές κατακτήσεις, μέλλον. Όπως οι αποφάσεις και οι πολιτικές για τη συντήρηση της πολεμικής μηχανής είναι θέμα ταξικό, έτσι και η ειρήνη είναι ζήτημα ταξικό.
Για το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, για την ΠΕΟ, για την ΠΣΟ, το ζήτημα του πολέμου και της ειρήνης δεν είναι αφηρημένο. Δεν μπορούμε να είμαστε «ουδέτεροι» στα όσα συμβαίνουν γύρω μας.
Η υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων προϋποθέτει την πάλη ενάντια στην ιμπεριαλιστική επιθετικότητα, την απόρριψη της χρήσης των λαών ως αναλώσιμων για γεωστρατηγικά συμφέροντα, την καταγγελία της μεταφοράς κοινωνικών πόρων σε στρατιωτικές δαπάνες, την αλληλεγγύη στους λαούς που αγωνίζονται για ειρήνη, ανεξαρτησία και κοινωνική πρόοδο. Προϋποθέτει την αλληλεγγύη στον αγωνιζόμενο λαό της Παλαιστίνης. Προϋποθέτει την αλληλεγγύη μας στους συναδέλφους μας στη Βενεζουέλα, που για ακόμα μια φορά είναι στο στόχαστρο του ιμπεριαλισμού. Προϋποθέτει την αλληλεγγύη μας στην αδερφή μας Κούβα.
Εδώ στην Κύπρο, γνωρίζουμε από πρώτο χέρι τι σημαίνει πόλεμος, ιμπεριαλισμός και ξένη επέμβαση: 37% του εδάφους μας παραμένει υπό τουρκική κατοχή, και σημαντικές περιοχές του νησιού αποτελούν κυρίαρχες βρετανικές στρατιωτικές βάσεις, που χρησιμοποιούνται επανειλημμένα για ΝΑΤΟϊκές επιχειρήσεις. Βάσεις που χρησιμοποιήθηκαν και για αποστολή βομβαρδιστικών στη γειτονική μας Παλαιστίνη.
Η πάλη για ειρήνη, αποστρατικοποίηση και απαλλαγή από την κατοχή και τις ξένες εξαρτήσεις είναι αναπόσπαστο μέρος του αγώνα μας για τα δικαιώματα των εργαζομένων της Κύπρου.
Το μέλλον όλων των Κυπρίων εργαζομένων, Ελληνοκυπρίων, Τουρκοκυπρίων, Αρμενίων, Μαρωνιτών και Λατίνων, παραμένει αβέβαιο όσο η πατρίδα μας είναι διαιρεμένη.
Μαζί με τις Τουρκοκυπριακές οργανώσεις μέλη της ΠΣΟ συνεχίζουμε τον αγώνα για δικοινοτική, διζωνική ομοσπονδία, με πολιτική ισότητα, για επανένωση του τόπου και του λαού μας, για την αποχώρηση όλων των ξένων στρατευμάτων και το τέλος της κατοχής, για μια Κύπρο πραγματικά ειρηνική, ανεξάρτητη και απαλλαγμένη από στρατιωτικές περιπέτειες.
Η πάλη ενάντια στη στρατιωτικοποίηση για ειρήνη συνυπάρχει με τους καθημερινούς αγώνες μας για κοινωνική δικαιοσύνη και εργασιακά δικαιώματα.
Η απαίτηση stand up for social justice and workers rights είναι το ίδιο αναγκαία όσο και η ανάγκη για αγώνα ενάντια στους πολέμους και την στρατικοποίηση. Στις σημερινές συνθήκες της όξυνσης των οικονομικών και κοινωνικών ανισοτήτων με τον καπιταλισμό να γίνεται ολοένα πιο ληστρικός, με επιθέσεις στο δικαίωμα της οργάνωσης, της απεργίας, στις συλλογικές συμβάσεις και τις εργασιακές κατακτήσεις, με τις κυβερνήσεις να συμπορεύονται με το κεφάλαιο, στην προώθηση αντεργατικών πολιτικών, την αποδόμηση του κοινωνικού κράτους οι εργαζόμενοι έχουμε μόνο μια επιλογή. Να δυναμώσουμε τους συνδικαλιστικούς και κοινωνικούς αγώνες.
Για μας τους κύπριους εργαζόμενους αυτός ο στόχος έχει συγκεκριμένο περιεχόμενο. Αφορά τον αγώνα για μισθούς που να ανταποκρίνονται στη σημερινές ανάγκες και το κόστος ζωής, την επαναφορά των Σ.Σ.Ε. ως του βασικού εργαλείου ρύθμισης των όρων απασχόλησης για όλους τους εργαζόμενους, την προστασία των μεταναστών εργαζομένων, φορολόγηση του πλούτου και των υπερκερδών και αξιοποίηση των εσόδων για κοινωνική πολιτική που να στηρίζει τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους, τα λαϊκά στρώματα.
Η κοινωνική δικαιοσύνη δεν μπορεί να ανθίσει σε ένα περιβάλλον πολέμου, και η ειρήνη δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς δικαιώματα για την τάξη που παράγει τον πλούτο.
Αγαπητοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες
Όπως ανέφερα και στην εισαγωγή της παρέμβασης της ΠΕΟ στη διεθνή μας συνάντηση, η διεθνιστική αλληλεγγύη είναι το πιο ισχυρό όπλο των λαών που αγωνίζονται και αντιστέκονται στον ιμπεριαλισμό.
Η κοινή δράση των προοδευτικών συνδικάτων, η συντονισμένη αντίσταση απέναντι στους πολέμους, στον νεοφιλελευθερισμό και στην εκμετάλλευση, μέσα από τις γραμμές του διεθνούς ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος, της ΠΣΟ, είναι ο μόνος δρόμος για να οικοδομήσουμε ένα μέλλον ειρήνης και κοινωνικής δικαιοσύνης.
Να φύγουμε όλοι από το σημερινό συναπάντημα διεθνισμού και αλληλεγγύης με ένα κοινό συμπέρασμα: Την ανάγκη για να συνεχίσουμε όλοι να αγωνιζόμαστε με κάθε τρόπο ενάντια στους πολέμους και στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. Την ανάγκη να στηρίξουμε τους κάθε λαό που αγωνίζεται για τα δικαιώματα του.
Αυτό προσδοκούμε να είναι και το μήνυμα που θα αφήσει το 29ο Συνέδριο της ΠΕΟ.
Ζήτω η ΠΕΟ,
Ζήτω η Παγκόσμια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία,
Ζήτω οι αγώνες των εργαζομένων σε κάθε γωνιά του κόσμου ενάντια στον ιμπεριαλισμό!
