Συμπληρώνονται φέτος 51 χρόνια από το δίδυμο έγκλημα του 1974, του πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου και της εισβολής της Τουρκίας στις 20 Ιουλίου που προκάλεσαν στον κυπριακό λαό τεράστια τραγωδία με χιλιάδες νεκρούς, πρόσφυγες και αγνοούμενους. Τις συνέπειες του δίδυμου εγκλήματος τις ζούμε ακόμα με τη συνεχιζόμενη κατοχή του 37% των εδαφών της Κύπρου από την Τουρκία.
Το πραξικόπημα δεν έγινε από «άφρονες», όπως χαρακτηρίζουν τους προδότες αυτοί που θέλουν να ξεπλύνουν την προδοσία και να παραχαράξουν την ιστορία. Η ιστορία δεν παραγράφεται και μας την θυμίζουν καθημερινά τα αποτελέσματα του δίδυμου εγκλήματος.
Το πραξικόπημα ήταν ένα κατά συρροή έγκλημα μίσους των φασιστών της ΕΟΚΑ Β’ κατά της δημοκρατίας και των ανθρώπων που την υπερασπίστηκαν. Πολιτικές ήταν οι συλλήψεις δημοκρατικών ανθρώπων, πολιτικές ήταν οι δολοφονίες Αριστερών, πολιτική ήταν η απόπειρα δολοφονίας του εκλεγμένου Προέδρου και η βίαιη κατάργηση της δημοκρατίας.
Επιβάλλεται, ειδικά αυτή την χρονική περίοδο που κάποιοι στην χώρα μας μιλούν ανοικτά πλέον για ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ, να υπενθυμίσουμε τις εγκληματικές ευθύνες που φέρουν η Βορειοατλαντική Συμμαχία και οι ΗΠΑ (όπως αυτές καταγράφονται και επίσημα στο Φάκελο της Κύπρου) αφού η τραγωδία σε βάρος του κυπριακού λαού ήταν αποτέλεσμα των ευρύτερων ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών τους για την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Η Χούντα και η ΕΟΚΑ Β’ ήταν οι πρόθυμοι εκτελεστές αυτών των σχεδιασμών.
Σε αυτή την τραγωδία εκατοντάδες εργαζόμενοι μέλη και στελέχη της ΠΕΟ θυσιάστηκαν. Κυνηγήθηκαν, συλλήφθηκαν, βασανίστηκαν και δολοφονήθηκαν από τους φασίστες της ΕΟΚΑ Β’. Πολλοί βρέθηκαν στο μέτωπο της αντίστασης κατά της εισβολής και θυσιάστηκαν για την πατρίδα τους την ώρα που οι προδότες, οι εγχώριοι διώκτες τους, κρύφτηκαν με τα όπλα στα βουνά μακριά από το μέτωπο του πολέμου. Ως ΠΕΟ μνημονεύουμε κάθε χρόνο τέτοια περίοδο τους πεσόντες του μαύρου καλοκαιριού.
Ο μοναδικός τρόπος για να τιμήσουμε τη θυσία τους είναι η δέσμευση μας για συνέχιση του αγώνα υπέρ της λύσης και επανένωσης της Κύπρου μας.
Δυστυχώς η παρατεταμένη στασιμότητα στο κυπριακό από το 2017 και εντεύθεν, δημιουργεί νέα τετελεσμένα επί του εδάφους, απομακρύνει ολοένα και περισσότερο την λύση, με την Τουρκία να εκμεταλλεύεται το χρόνο για να εδραιώνει τη διχοτόμηση. Η μόνη προοπτική για επίλυση του Κυπριακού, είναι η επανέναρξη των συνομιλιών από το σημείο που διακόπηκαν στο Γκράν Μοντανά και αυτή πρέπει να είναι η προσπάθεια ενόψει της συνάντησης στην Νέα Υόρκη.
Με φάρο τη θυσία των χιλιάδων εργαζομένων το μαύρο καλοκαίρι του 1974, ως ΠΕΟ θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας με πολιτική ισότητα των δύο κοινοτήτων όπως αυτή ερμηνεύεται στις αποφάσεις των Ηνωμένων Εθνών. Για ένα κράτος με μια κυριαρχία, μια ιθαγένεια και μια διεθνή προσωπικότητα, αποστρατικοποιημένο και ανεξάρτητο χωρίς κηδεμόνες και προστάτες, κοινή πατρίδα όλων των Κυπρίων.
Ο κυπριακός λαός με τη λύση του Κυπριακού και την επανένωση της χώρας μας, θα μπορεί να εργαστεί για καθολική πρόοδο σε συνθήκες ειρήνης και ασφάλειας στα πλαίσια μιας ενωμένης οικονομίας, με ένα ενιαίο σύστημα εργασιακών σχέσεων και ενιαίων συνθηκών εργασίας για όλους τους εργαζόμενους, Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους.
Σε συνεργασία με τις τουρκοκυπριακές συνδικαλιστικές οργανώσεις, μέλη της ΠΣΟ, η ΠΕΟ θα συνεχίσει στη βάση της ταξικής αλληλεγγύης και της ενότητας, να εργάζεται για την ενίσχυση του μετώπου Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων εργαζομένων, για λύση και επανένωση. 15/7/2025
